Existentieel Gesprek
Voor wie het leven wil begrijpen zonder het te reduceren.
Voor wie durft te voelen, én helderheid zoekt die klopt van binnen.
✧ Soms is er geen richting.
Maar wel een ruimte om te kiezen.
En iemand die met je meeloopt, zolang het nodig is.
Existentieel werk is zelden een gesprek over de dood. Het is de moed om te leven, juist als de zin zich nog niet toont.
“Ik heb geleerd dat sommige mensen het leven niet willen uitleggen, maar voelen. En soms mag ik daarbij zijn.”
☁ Als het leven geen zin heeft, maar je toch blijft
Misschien herken je dit: je begrijpt het leven niet, maar je ademt nog.
Camus schreef over Sisyphus: over de mens die blijft dragen, ook zonder laatste antwoord. Niet omdat het leven ineens klopt, maar omdat er midden in het absurde toch iets van vrijheid kan ontstaan.
✧ Of misschien voel je niets. Of weet je het nog niet.
In het heldere blauw van een ochtendhemel is niets verklaard. En toch keert er iets terug. Een blik omhoog. Een onverwacht gevoel van ruimte. Geen antwoord — wel lucht.
Mijn benadering
Authenticiteit is de bedding van dit werk: jij mag zijn wie je bent — en ik ook. Dat betekent niet dat alles zomaar blijft zoals het is. Het betekent dat we beginnen waar je werkelijk bent, niet waar je vindt dat je zou moeten zijn. In die ruimte kan het leven, met al zijn gelaagdheid, verschijnen.
Ik werk met mensen die verlangen naar helderheid die van binnen klopt. Die voelen dat er iets schuurt, ook al heeft het nog geen naam. Soms begint dat met vragen over werk, relaties, angst, zinloosheid of richting. Soms met niets dan een vaag besef: zo wil ik niet verder, maar ik weet nog niet hoe.
We benaderen het leven hier niet als probleem dat opgelost moet worden, maar als werkelijkheid die doorleefd wil worden. En ook dat wat moeilijk te dragen is — walging, woede, schaamte, verdriet — mag hier bestaan. Niet om opgelost te worden, maar om samen gedragen te worden. In jouw tempo. In afstemming.
Misschien leef je al langer met vragen waar geen naam voor is.
Misschien begint het niet met richting, maar met ruimte.
Soms gebruik ik het beeld: stel dat je nog 9000 dagen te leven hebt — hoe wil je ze dan doorbrengen? Niet om te haasten, maar om te kiezen. Om niet langer te wachten.
Dit is de ruimte waarin ik me thuis voel. Niet als gids met antwoorden, maar als iemand die met je meeloopt — zolang het nodig is.
☀ Als eindigheid zacht voelbaar wordt
Misschien herken je dit: soms wordt het leven helderder wanneer je beseft dat het niet eindeloos is.
Wat voorbijgaat krijgt gewicht. Een gesprek. Een aanraking. Een ochtend. Niet omdat het groot is, maar omdat het niet vanzelfsprekend is.
Geel is de kleur van die helderheid. Niet scherp of hard, maar warm. Een herinnering dat aandacht vaak begint waar vanzelfsprekendheid ophoudt.
✧ Soms is eindigheid geen verlies, maar een uitnodiging.
En als je voelt dat iets mag beginnen — dan kijken we samen hoe.
Een ontmoeting
Existentieel Gesprek is een verdiepende taalruimte van Art of Change.
Als je merkt dat deze vragen ook in jouw leven spelen, ben je welkom voor een gesprek.
Mattigroot.com is de thuisbasis voor kennismaking, begeleiding en praktische informatie.
(Soms begint iets te leven als we ermee durven zijn.)
❧ Wat neem ik mee in dit werk?
Een achtergrond in de psychologie.
Jaren ervaring als opleider, onderzoeker en manager.
Werelden die nog altijd meebewegen met wat ik doe — zonder het te bepalen.
Ze helpen me kijken. Luisteren. Dragen.
♥ Als je liefhebt wat kan worden verloren
Misschien herken je dit: je merkt hoeveel iets voor je betekent wanneer je beseft dat het niet blijft.
Soms proberen we ons te beschermen tegen verlies door afstand te houden. Maar het leven vraagt iets anders. Niet minder betrokkenheid, maar meer.
Rood herinnert eraan dat liefde en kwetsbaarheid niet tegenover elkaar staan. Wie zich laat raken, loopt risico. Maar juist daar ontstaat vaak wat werkelijk telt.
✧ Niet ondanks de eindigheid, maar erdoor.
“Als je hebt liefgehad, dan ben je gezegend.” — Mary Oliver
Contact
“Wat zou je willen zeggen, als je wist dat iemand echt luisterde?”
❧ Lees iets wat je misschien herkent
“Het was alsof ik mezelf voor het eerst echt hoorde.”
“Er kwam ruimte — niet meteen rust, maar iets ademde.”
“Soms zei je weinig. En dat hielp juist.”
Misschien opent iets zich pas als het niet hoeft.
✧ Je hoeft nog niet te weten wat je wilt. Misschien begint het gewoon met een gebaar.
Liever via je telefoon? Stuur me iets via WhatsApp
🌿 Als alles pril is, maar nog geen naam heeft
Misschien herken je dit: je voelt dat het oude niet meer klopt, maar het nieuwe is er nog niet.
Dat kan onzeker maken. We willen graag weten waar we heen gaan. Maar veel belangrijke bewegingen beginnen juist in een periode waarin we het nog niet weten.
Niet alles vraagt om een plan. Soms vraagt het leven alleen dat je aandacht geeft aan wat zich voorzichtig aandient.
✧ Nog geen antwoord. Wel een begin.
“Heb geduld met alles wat onopgelost is in je hart, en probeer de vragen zelf lief te hebben.” — Rainer Maria Rilke
“Niet alles in het leven vraagt om een oplossing. Sommige vragen vragen om aanwezigheid.”
Deze plek bestaat omdat er momenten zijn waarop we niet weten — maar wél willen blijven. In gesprek, in stilte, in waarheid.
(Misschien is het genoeg om even te blijven waar je nog niets weet.)
Existentieel Gesprek – ruimte voor wezenlijke ontmoeting 